OPS

OPS behandeling met Bioresonantie en Orthomoleculaire Geneeskunde geeft bemoedigende resultaten.
Resultaten van de behandeling van 7 patiënten met OPS klachten door Ir  J van Dam (Biochemicus), Orthomoleculair- en Bioresonantie therapeut.

Samenvatting
OPS patiënten kenmerken zich door een veelheid aan verschillende klachten, maar ook door een belasting met zeer uiteenlopende stoffen, stoffen waar dagelijks meegewerkt werd.

Onderzoek met bioresonantie en behandeling met zowel bioresonantie als orthomoleculaire supplementen bij 7 patiënten laat zien dat deze behandeling belangrijke verbeteringen te bieden heeft voor OPS-patiënten.

Klachten die vooral een duidelijke verbetering te zien geven zijn: Vermoeidheid, Concentratiestoornissen, vergeetachtigheid, slaapstoornissen , zware hoofdpijn en pijn in ledematen.
Individueel ervaren patiënten ook op andere klachten verbeteringen.

Uit de beperkte gegevens die in onderstaand overzicht staan lijkt Bioresonantie samen met Orthomoleculaire supplementen een hoopgevende mogelijkheid te zijn.

Aanpak
Van alle patiënten wordt een uitgebreide anamnese afgenomen, deze duurt 1 á 1,5 uur.

Hiermee wordt een redelijk beeld gecreëerd waarop het vervolg onderzoek zich moet richten.

In het vervolg onderzoek wordt gemeten of de ontgiftende systemen goed functioneren, welke organen of  onderdelen het meest belast zijn en van welke belastingen deze last hebben.

Bij de OPS patiënt worden uiteraard de chemische middelen en metalen gemeten.

Op basis van de gevonden belastingen wordt begonnen met deze belastingen op te ruimen. Dit opruimen wordt zowel met Orthomoleculaire stoffen als bioresonantie therapie gedaan.

Ieder 3 á 4 weken wordt het resultaat gemeten om te zien hoever de belastingen afgenomen zijn en er een volgende stap gezet kan worden.

In het algemeen geldt dat iedere patiënt verbetering ervaart.

Een nadere uitwerking van de aanpak bij de 7 behandelde patiënten vindt u hieronder.

1. Anamnese
Alle patiënten worden gevraagd om een uitgebreide algemene klachten lijst in te vullen.

Bij alle patiënten die in onderstaand overzicht opgenomen zijn bleek dat zij in het verleden met chemisch stoffen gewerkt hebben en waarvan er twee nog steeds mee werken.

Als deze chemische stoffen in de anamnese gevonden werden, is doorgevraagd met welke stoffen ze gewerkt hebben en in welke periode. Alle patiënten hebben 5 of meer jaren, soms tientallen jaren hiermee gewerkt.

Alleen de patiënten 4 en 6 werken nu nog met chemische stoffen de anderen zijn meer dan 10 jaar geleden hiermee gestopt. Patiënten 4, 6 en 7 nemen nog deel aan het reguliere arbeidsproces.

Bij de patiënten 1 en 5 is officieel de diagnose OPS gesteld en patiënt 6 zit in de procedure.

Van de anderen is de verdenking op OPS uitgesproken, maar deze wilden de procedure niet in omdat er toch geen therapie zou zijn.

Alle patiënten hebben vanwege hun klachten zeer veel specialisten, therapeuten bezocht en/of psychische begeleiding gehad.

Van de typische OPS-klachten bij deze patiënten is hieronder een overzicht gemaakt.

De meest voorkomende OPS klachten zijn:

Overige klachten

Roken en alcoholgebruik

knt = kan er niet tegen

Met welke stoffen hebben deze patiënten gewerkt?

Gewerkt met:

2. Meting van belaste organen en belastende stoffen.
De werkwijze die gevolgd wordt is als volgt:

Gestart wordt met het meten (EAP) van het functioneren van lichaamsonderdelen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de bioresonantie principes (als u hierover meer wilt weten, vindt u een korte toelichting op www.vlamconsult.nl). In het kort gezegd maak je van de zelfde principes gebruik als bij een MRI, alleen niet op weefsel niveau maar op stof niveau.

Om patiënten met bioresonantie te kunnen behandelen is het belangrijk te weten hoe de ontgiftende systemen van de patiënt functioneren, om te voorkomen dat bij het ontgiften nieuwe schade ontstaat. Zijn deze systemen niet optimaal dan wordt gestart met het verbeteren van deze systemen mbv bioresonantietherapie (NB bioresonantietherapie wordt al tientallen jaren in de ruimtevaart gebruikt om kosmonauten tijdens een langdurig verblijf in de ruimte te beschermen).

Het volgende wat gemeten wordt zijn welke organen belast zijn en zo nodig in welke mate ze belast zijn.

Met deze belaste organen wordt gemeten van welke belastingen ze last hebben.

Deze belastingen zullen vaak gezocht moeten worden in de hoek van de chemische middelen en metalen, maar vaak ook in de bacteriële of virale hoek omdat de afweer van veel OPS patiënten fors te lijden heeft onder het gif dat ze in hun lichaam hebben. In dit stuk wordt de aandacht beperkt tot chemische middelen en metalen.

Om optimaal te kunnen behandelen is het belangrijk te weten hoe zwaar de belastingen zijn en daar de therapie op te baseren en om bij het vervolg ook de vooruitgang te meten.

Bij de 7 behandelde patiënten zijn de volgende belastingen terug gevonden.

In dit overzicht zijn alleen de stoffen met een hoge belasting opgenomen.

3. Behandeling
De aanpak van de behandeling is in zoverre standaard, dat gekeken wordt naar de meest belastende stoffen en waar de belastingen zitten.

Zijn de hersenen en zenuwbanen het meest belast dan is de kans op een belasting met een oplosmiddel waarschijnlijk, bij neuropathie en pijnen spelen metalen vaak ook een belangrijke rol.

Dus op basis van klachten geef je een voorkeur aan wat het eerst aangepakt wordt.

Omdat alle chemische middelen en metalen eigen ontgiftingsroutes hebben is het belangrijk uit te zoeken wat de belangrijkste gifstoffen zijn en hoe het ontgiften ondersteund moeten worden. Biochemische kennis is hierbij onontbeerlijk. Deze routes worden met Orthomoleculaire supplementen ondersteund, geoptimaliseerd en dit voorkomt bovendien onnodige schade bij het opruimen.

Voor minder gebruikelijke stoffen zal via literatuur onderzoek uitgeplozen moeten worden wat de afbraak route is.

De belangrijkste ondersteuning moet van de bioresonantie therapie afkomen. Deze therapie zorgt er voor dat de binding van de chemische stoffen en/of metalen in de diverse organen verminderd en het lichaam zo in staat is deze stoffen op te ruimen. Hiertoe krijgt de patiënt druppels mee. (Het werkingsprincipe berust op het omdraaien van het elektromagnetische signaal dat deze stoffen hebben en daardoor loslaten. Vergelijk dit met een magneet, als je bij 2 magneet die elkaar aantrekken van één magneet de pool omdraait stoten ze elkaar af).

Door na ieder 3 á 4 weken het resultaat te controleren kun je de afname van de belastende stoffen controleren en met volgende stoffen verder gaan.

Om de bijwerkingen van de therapie te minimaliseren is het belangrijk vooraf te meten hoe een patiënt op supplementen reageert. Deze supplementen bestaan veelal uit Vitamines, anti-oxidanten, aminozuren en vetzuren waarvan bekend is dat ze een belangrijke rol spelen in het opruimproces van giftige stoffen.

4. Resultaten
Het is frappant dat bij patiënten die al 15j of langer niet meer met oplosmiddelen werken, zeer hoge belastingen van deze oplosmiddelen gevonden worden. Naar mate de hersenfuncties meer beschadigd zijn, lijken deze concentraties groter te zijn. Veel stoffen laten zich redelijk gemakkelijk opruimen, het moeilijkst zijn epoxyhars en nitrothinner op te ruimen. Omdat deze in de hersenen opgeruimd moeten worden, ervaren deze patiënten vooral bij de start van het opruimen enkele dagen soms langer een verergering van centrale klachten, door het aantal druppels te verminderen kan dit goed gecorrigeerd worden.

Alle 7 patiënten hebben een verbetering van hun klachten ervaren.

Patiënt 6 heeft de therapie tijdelijk afgebroken omdat zijn Arbodienst het traject niet verder wilde vergoeden.

Hieronder vindt u een overzicht van de klachten aan het begin van de behandeling de nrs 1a t/m 7a. (x = klacht aanwezig bij start). En de stand van de klachten op het laatste afgelegde consult , dit zijn de nrs 1b t/m 7b.

De legenda vindt u onder dit overzicht weergegeven.

Legenda:
Patientnrs 1a t/m 7a gegevens bij de start. x = klacht bij intake
Patientnrs 1b t/m 7b gegevens bij het laatste consult:
X = geen verandering
+ = verbetering
++ = aanzienlijke verbetering, geen belemmering meer voor het functioneren
+++ = weg
? = niet bekend

Opmerkingen bij de diverse patiënten:
Patiënten 1, 2 zijn bijna en 7 is klaar met therapie en komen alleen nog zo nodig voor een controle terug.

De patiënten 3, 4 en 5 zijn nog onder behandeling en daar mag een verdere verbetering verwacht worden.

De patiënt 3 en 7 waren ook voor andere klachten onder behandeling, waardoor hun behandeltijd geen juiste weergave voor het OPS-traject is.

Patiënt 1 was bij het begin van zijn behandeling hooguit 1,5 uur in staat te klussen en had daarna 3-4 dagen nodig om bij te komen, in november heeft hij 3 weken lang halve dagen geklust, zonder een dag nodig te hebben om bij te komen. Bovendien had hij te horen gekregen dat zijn toestand alleen maar zou verergeren.

De meeste patiënten voelen zich sterk verbeteren als de niveaus van chemische middelen en metalen tot een bijna normaal niveau gedaald zijn. Omdat dit bij de patiënten 3, 4 en 5 nog niet het geval is, betekent dit dat hun situatie nog aanzienlijk kan verbeteren.

Twee patiënten melden aan het eind van hun therapie spontaan dat ze veel beter met hun gevoel kunnen omgaan, vrolijker zijn en weer zin hebben om nieuwe dingen te gaan ondernemen.

Conclusies resultaten:
Op bijna alle klachten worden verbeteringen ervaren. Geen enkele klacht is na afloop verergerd.

• Vermoeidheidsklacht die bij de meeste patiënten als de grootste klacht ervaren wordt, is bij 5 van 7 patiënten (70%) aanzienlijk verbeterd, dusdanig dat dit geen belemmering meer is bij het dagelijks functioneren.
• Concentratie problemen bij 6 van 6 verbeterd, bij 2 geen belemmering meer bij functioneren.
• Vergeetachtigheid is bij 5 van 6 verbeterd, bij 2 geen belemmering meer bij het functioneren, bij 1 niet verbeterd.
• Slaapstoornissen is bij 5 van 5 verbeterd, bij 3 geen belemmering meer bij functioneren.
• Zware hoofdpijn is bij 5 van 5 patiënten verbeterd, waarvan bij 4 van de 5 dusdanig dat het geen belemmering meer is bij het functioneren.
• Pijn in ledematen is bij 5 van de 6 verbeterd, bij 5 van de 6 geen functionele beperking meer.

De conclusie van alle patiënten behalve patiënt 3 is dat hun leefbaarheid aanzienlijk verbeterd is. Hoewel ook patiënt 3 zijn situatie verbeterd vindt.

Van de andere klachten zijn de aantallen te laag om er algemene conclusies uit te mogen trekken.

Voor OPS patiënten is de aanpak die hier boven genoemd wordt dan ook zeker de moeite waard. Veel verzekeringen vergoeden deze behandeling onder natuurgeneeskundige therapie/consult.